Ένας δικτυακός χώρος αναζήτησης

για τη ζωή, τη γέννηση, τη φύση και την υγεία

ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ "ΜΗΤΕΡΑΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ" (IMBCI)1:

10 ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΣΤΕΣ ΜΑΙΕΥΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

ΠΡΟΣ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΕΦΟΣ

ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

"ΜΗΤΕΡΑΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ" (IMBCO) 

Tο πλήρες κείμενο με τα λογότυπα και άλλο υλικό της Πρωτοβουλίας IMBCI μπορείτε να βρείτε σε 18 γλώσσες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελληνικής) στον ιστότοπο του IMBCI

ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ 10 ΒΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ IMBCI

Οι πιστοποιημένοι από την πρωτοβουλία IMBCI οργανισμοί (μαιευτήρια, κέντρα τοκετού, ομάδες επαγγελματιών) που παρέχουν βέλτιστες μαιευτικές υπηρεσίες προς το ζεύγος ΜητέραςΒρέφους χρειάζεται να διαθέτουν γραπτή πολιτική που να μπορεί να εφαρμόζεται στην εκπαίδευση και την επαγγελματική πρακτική. Σύμφωνα με αυτήν, απαιτείται από τους επαγγελματίες περιγεννητικής φροντίδας:

 

ΒΗΜΑ 1 Να αντιμετωπίζουν κάθε γυναίκα με σεβασμό και αξιοπρέπεια.

ΒΗΜΑ 2 Να κατέχουν και να εφαρμόζουν συστηματικά γνώσεις και δεξιότητες μαιευτικής που εξασφαλίζουν την προαγωγή της φυσιολογικής διαδικασίας στον τοκετό και τον θηλασμό.

ΒΗΜΑ 3 Να ενημερώνουν τη μητέρα για τα οφέλη της συνεχούς υποστήριξης κατά τη διάρκεια της     διαδικασίας του τοκετού και της γέννησης2 και να αναγνωρίζουν το δικαίωμά της να λαμβάνει αυτήν την υποστήριξη από συνοδούς της επιλογής της.

BΗΜΑ 4 Να παρέχουν μέσα ανακούφισης και να εφαρμόζουν μεθόδους αντιμετώπισης του πόνου χωρίς   φαρμακευτική αγωγή κατά τη διάρκεια του τοκετού, ενώ παράλληλα να εξηγούν τα οφέλη αυτών των πρακτικών στη διευκόλυνση του φυσιολογικού τοκετού.

ΒΗΜΑ 5 Να εφαρμόζουν τεκμηριωμένες πρακτικές οι οποίες είναι αποδεδειγμένα ευεργετικές.

ΒΗΜΑ 6 Να αποφεύγουν δυνητικά επιβλαβείς διαδικασίες και πρακτικές.

BΗΜΑ 7 Να εφαρμόζουν μέτρα που προάγουν την υγεία σε όλα τα επίπεδα και προλαμβάνουν   παθολογικές και επείγουσες καταστάσεις.

ΒΗΜΑ 8 Να παρέχουν δυνατότητα, σε περίπτωση ανάγκης, επείγουσας νοσηλείας από προσωπικό ειδικευμένο   σε τεκμηριωμένες τεχνικές.

ΒΗΜΑ 9 Να παρέχουν συνεχή φροντίδα σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους επαγγελματίες, ιδρύματα και φορείς υγείας.

ΒΗΜΑ 10 Να καταβάλλουν προσπάθεια για την επίτευξη των 10 βημάτων για επιτυχή θηλασμό της πρωτοβουλίας για νοσοκομεία "φιλικά προς τα βρέφη".

 

Σημειώσεις: [1]Η μητέρα και το βρέφος αποτελούν αναπόσπαστη μονάδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της βρεφικής ηλικίας (εφεξής "ζεύγος ΜητέραςΒρέφους").

[2] Στην Αγγλική γλώσσα διαφοροποιείται η πρώτη φάση του τοκετού (διαστολή του τραχήλου της μήτρας) από τη δεύτερη φάση (εξώθηση, γέννηση του μωρού), με τις λέξεις “labor” και ”birth”. Στα ελληνικά αποδώσαμε τις έννοιες αυτές ως «διαδικασία τοκετού» και «γέννηση» αντίστοιχα.

 

ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ "ΜΗΤΕΡΑΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ"

•        Τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών ανήκουν στα ανθρώπινα δικαιώματα.

•        Η πρόσβαση σε αξιοπρεπή και αποτελεσματική υγειονομική περίθαλψη αποτελεί βασικό ανθρώπινο δικαίωμα.

•        Η μητέρα και το βρέφος αποτελούν αναπόσπαστη μονάδα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της βρεφικής ηλικίας (εφεξής "ζεύγος ΜητέραςΒρέφους") και πρέπει να αντιμετωπίζονται αναλόγως, δεδομένου ότι η φροντίδα του ενός μέλους επιδρά σημαντικά στη φροντίδα του άλλου.

•        Οι μαιευτικές υπηρεσίες αποτελούν θεμελιώδη πτυχή της υγειονομικής περίθαλψης και πρέπει να χρηματοδοτούνται,

να στελεχώνονται και να εφοδιάζονται πλήρως, καθώς και να διατίθενται ελεύθερα σε κάθε γυναίκα ανεξαρτήτως της υπηκοότητας ή της κοινωνικής της θέσης.

•        Θεμέλιο της μαιευτικής φροντίδας πρέπει να είναι η εκτίμηση και ο σεβασμός προς κάθε γυναίκα.

•        Η φροντίδα κατά την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη μεταγεννητική/νεογνική περίοδο πρέπει να εξατομικεύεται. Οι ανάγκες του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους πρέπει να προηγούνται των αναγκών των επαγγελματιών περιγεννητικής φροντίδας, των ιδρυμάτων και της ιατρικής βιομηχανίας.

•        Η εγκυμοσύνη, η διαδικασία του τοκετού, η γέννηση και ο θηλασμός συνιστούν φυσιολογικές και υγιείς διαδικασίες για τις οποίες, στις περισσότερες περιπτώσεις, χρειάζεται μόνο η προσοχή και η υποστήριξη των επαγγελματιών περιγεννητικής φροντίδας. Τα σύγχρονα δεδομένα καταδεικνύουν την ασφάλεια και τα εξαιρετικά αποτελέσματα αυτής της προσέγγισης.

•        Οι γυναίκες πρέπει να λαμβάνουν ολοκληρωμένη, ακριβή και αμερόληπτη πληροφόρηση βασισμένη στα καλύτερα διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τους κινδύνους, τα οφέλη και τις εναλλακτικές λύσεις, προκειμένου να είναι σε θέση να λαμβάνουν τεκμηριωμένες αποφάσεις για τη φροντίδα τους και τη φροντίδα των βρεφών τους.

•        Οι πρακτικές τοκετού επηρεάζουν το ζεύγος ΜητέραςΒρέφους σωματικά και ψυχολογικά. Η αυτοπεποίθηση της γυναίκας και η ικανότητά της να γεννά, να φροντίζει και να θηλάζει το μωρό της, καθώς και η ικανότητα του βρέφους να τρέφεται αποτελεσματικά μπορούν να ενισχυθούν ή να μειωθούν από κάθε πρόσωπο που τους παρέχει φροντίδα, αλλά και από το περιβάλλον του τοκετού.

•        Κάθε επαγγελματίας περιγεννητικής φροντίδας αναλαμβάνει ατομικά την ευθύνη προς τη μητέρα, την οικογένεια, την κοινότητα και

το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης για την ποιότητα της φροντίδας που παρέχει.

•        Η δημιουργία στοργικής ατμόσφαιρας, η προσεκτική ακρόαση των αναγκών της μητέρας, η ενθάρρυνσή της να εκφράζεται, καθώς και ο σεβασμός της ιδιωτικής της σφαίρας αποτελούν θεμελιώδεις πτυχές της άριστης μαιευτικής φροντίδας.

•        Οι μαίες, ως οι κατεξοχήν υπεύθυνες παροχής περιγεννητικής φροντίδας για εκατομμύρια επιτόκους στις περισσότερες χώρες, ανέπτυξαν ένα μοντέλο φροντίδας που βασίζεται στη φυσιολογία, την κοινωνιολογία και την ψυχολογία της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της μεταγεννητικής περιόδου. Η διεθνής πρωτοβουλία "ΜητέραΒρέφος-Γέννηση" βασίζεται στο εν λόγω μοντέλο μαιευτικής φροντίδας και επιβεβαιώνει ότι οι γνώσεις και οι δεξιότητες μαιευτικής, καθώς και η ανάλογη συμπεριφορά είναι θεμελιώδους σημασίας για τη βέλτιστη φροντίδα του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους.

•        Η παροχή υπηρεσιών από ένα άτομο και η ευαισθησία προς τις πολιτισμικές, θρησκευτικές και ατομικές πεποιθήσεις και αξίες της μητέρας μειώνουν τον κίνδυνο ψυχολογικού τραύματος, ενισχύουν την εμπιστοσύνη των γυναικών προς τους επαγγελματίες περιγεννητικής φροντίδας ώστε να ζητήσουν και να δεχθούν φροντίδα στο μέλλον, και βελτιώνουν την εμπειρία του τοκετού.

•        Η παρουσία του πατέρα στον τοκετό, εφόσον είναι πολιτισμικά αποδεκτή, μπορεί να έχει θετική επίδραση στην οικογένεια, τον ρόλο του ως γονέα και τον σεβασμό του προς τη μητέρα.

•        Πολλές γυναίκες μπορούν να γεννήσουν με ασφάλεια εκτός νοσοκομείου σε κλινικές, κέντρα τοκετού και στο σπίτι, εφόσον σε αυτές τις περιπτώσεις τους παρέχεται φροντίδα από ειδικούς και τους δίνεται η δυνατότητα παραπομπής σε πιο εξειδικευμένο κέντρο. Οι γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με προηγούμενες καισαρικές, όπως και εκείνων που το μωρό τους βρίσκεται σε ισχιακή προβολή ή κυοφορούν δίδυμα, πρέπει να ενημερώνονται με ακρίβεια όσον αφορά τους κινδύνους και τα οφέλη του κολπικού τοκετού και του τοκετού με καισαρική, όπως επίσης και να ενημερώνονται για τις επιλογές τους όσον αφορά το πού και με ποιους θα γεννήσουν.

•        Όλες οι μαιευτικές υπηρεσίες πρέπει να συμμορφώνονται με τον διεθνή κώδικα εμπορίας υποκατάστατων του μητρικού γάλακτος.

•        Η ύπαρξη μονάδων εντατικής παρακολούθησης, παρότι είναι θεμελιώδους σημασίας, δεν συνιστά τη μοναδική λύση για τη μείωση της μητρικής και νεογνικής νοσηρότητας και θνησιμότητας. Τα εν λόγω προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται, εκτός των άλλων, με την εφαρμογή μέτρων για την πρόληψη επιπλοκών και την προαγωγή της γενικότερης υγείας, καθώς και για την ενδυνάμωση των γυναικών.

Το εν λόγω μοντέλο φροντίδας του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους προάγει τη σωματική και ψυχική υγεία όλων των γυναικών και των βρεφών τους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και του θηλασμού, ενώ συγχρόνως καθιερώνει το υψηλότερο δυνατόν επίπεδο μαιευτικών υπηρεσιών όσον αφορά την ποιότητα και την αποτελεσματικότητά τους. Όλοι οι πάροχοι μαιευτικών υπηρεσιών θα πρέπει να εκπαιδεύονται ώστε να παρέχουν και να υποστηρίζουν το εν λόγω μοντέλο φροντίδας του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους.

 

ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ "ΜΗΤΕΡΑ-ΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ"

ΤΑ 10 ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ

"ΜΗΤΕΡΑΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ" (IMBCI)

Τα 10 βήματα της πρωτοβουλίας "ΜητέραΒρέφος-Γέννηση" θεσπίστηκαν με βάση τα αποτελέσματα των εγκυρότερων διαθέσιμων στοιχείων σχετικά με την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα συγκεκριμένων εξετάσεων, θεραπειών και λοιπών παρεμβάσεων στις μητέρες και τα βρέφη. Ως "ασφαλής" ορίζεται η φροντίδα που παρέχεται βάσει επιστημονικά τεκμηριωμένων πρακτικών οι οποίες ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο σφάλματος και πρόκλησης βλάβης και προάγουν τη φυσιολογική διαδικασία του τοκετού. Ως "αποτελεσματική" ορίζεται η παρεχόμενη φροντίδα που επιτυγχάνει τα αναμενόμενα οφέλη και προσαρμόζεται στις ανάγκες της εγκύου και του μωρού της βάσει αξιόπιστων στοιχείων. Η παροχή ασφαλούς και αποτελεσματικής φροντίδας στο ζεύγος ΜητέραςΒρέφους εξασφαλίζει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα και οφέλη για την υγεία με την πλέον κατάλληλη και λελογισμένη χρήση πόρων και τεχνολογίας.

Οι πιστοποιημένοι από την πρωτοβουλία IMBCI οργανισμοί (μαιευτήρια, κέντρα τοκετού, ομάδες επαγγελματιών) που παρέχουν βέλτιστες μαιευτικές υπηρεσίες προς το ζεύγος ΜητέραςΒρέφους χρειάζεται να διαθέτουν γραπτή πολιτική που να μπορεί να εφαρμόζεται στην εκπαίδευση και την επαγγελματική πρακτική. Σύμφωνα με αυτήν, απαιτείται από τους επαγγελματίες περιγεννητικής φροντίδας:

ΒΗΜΑ 1 Να αντιμετωπίζουν κάθε γυναίκα με σεβασμό και αξιοπρέπεια, να την ενημερώνουν πλήρως και να την εμπλέκουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με τη φροντίδα που παρέχεται στην ίδια και το μωρό της σε γλώσσα που κατανοεί, καθώς και να της παρέχουν το δικαίωμα στη συναίνεση ή την άρνηση κατόπιν ενημέρωσης.

ΒΗΜΑ 2 Να κατέχουν και να εφαρμόζουν συστηματικά γνώσεις και δεξιότητες μαιευτικής που ενισχύουν και εξασφαλίζουν την προαγωγή της φυσιολογικής διαδικασίας στην εγκυμοσύνη, τον τοκετό, τη γέννηση, τον θηλασμό και τη μεταγεννητική περίοδο.

ΒΗΜΑ 3 Να ενημερώνουν τη μητέρα για τα οφέλη της συνεχούς υποστήριξης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του τοκετού και της γέννησης και να αναγνωρίζουν το δικαίωμά της να λαμβάνει αυτήν την υποστήριξη από συνοδούς της επιλογής της, όπως είναι ο πατέρας, ο σύντροφος, μέλη της οικογένειας, μια βοηθός μητρότητας και άλλοι. Έχει αποδειχθεί ότι η παροχή συνεχούς υποστήριξης περιορίζει την ανάγκη για χορήγηση αναλγητικών κατά τη διάρκεια του τοκετού, μειώνει το ποσοστό παρεμβάσεων στον τοκετό, ενώ αυξάνει την ικανοποίηση των μητέρων από την εμπειρία του τοκετού τους.

ΒΗΜΑ 4 Να παρέχουν μέσα ανακούφισης και να εφαρμόζουν μεθόδους αντιμετώπισης του πόνου χωρίς φαρμακευτική αγωγή κατά τη διάρκεια του τοκετού, ενώ παράλληλα να εξηγούν τα οφέλη αυτών των πρακτικών στη διευκόλυνση της φυσιολογικής γέννας και στην αποφυγή αναιτιολόγητης βλάβης. Ταυτόχρονα, να δείχνουν στις γυναίκες (και στους συντρόφους τους) πώς να κάνουν χρήση αυτών των μεθόδων, όπως είναι το άγγιγμα, το μασάζ, ο τοκετός στο νερό, καθώς και τεχνικές αντιμετώπισης του πόνου/χαλάρωσης. Να σέβονται τις προτιμήσεις και τις επιλογές των γυναικών.

ΒΗΜΑ 5 Να εφαρμόζουν συγκεκριμένες τεκμηριωμένες πρακτικές οι οποίες είναι αποδεδειγμένα ευεργετικές για την υποστήριξη της φυσιολογικής διαδικασίας του τοκετού, της γέννησης και της μεταγεννητικής περιόδου και συμπεριλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τεχνικές, σύμφωνα με τις οποίες καλούνται:

•        Να αφήνουν τον τοκετό να εξελίσσεται με τον δικό του ρυθμό, αποφεύγοντας παρεμβάσεις που εφαρμόζονται με συγκεκριμένα χρονικά όρια. Να αποφεύγουν τη χρήση διαγράμματος τοκετού για την παρακολούθηση της προόδου της διαδικασίας.

•        Να παρέχουν στη μητέρα απεριόριστη κατά βούληση πρόσβαση σε τροφή και υγρά κατά τη διάρκεια του τοκετού της.

•        Να της επιτρέπουν να περπατά και να κινείται ελεύθερα και να τη βοηθούν να υιοθετεί τις στάσεις που επιθυμεί, όπως είναι, μεταξύ άλλων, το βαθύ κάθισμα, η καθιστή στάση, η στάση στα τέσσερα, καθώς και να της παρέχουν μέσα υποστήριξης για τις όρθιες στάσεις.

•        Να εφαρμόζουν τεχνικές για την επίτευξη της βέλτιστης προβολής του μωρού πριν από τον τοκετό και για κολπικό τοκετό με ισχιακή προβολή.

•        Να διευκολύνουν εξαρχής τη συνεχή επαφή δέρμα με δέρμα του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους, προκειμένου να επιτυγχάνονται: η βέλτιστη θερμορρύθμιση του μωρού, η δημιουργία δεσμού, η έναρξη του θηλασμού και η απαραίτητη διέγερση για την ανάπτυξη του βρέφους, διασφαλίζοντας συγχρόνως ότι το ζεύγος ΜητέραςΒρέφους παραμένει μαζί.

•        Να προβλέπουν επαρκή χρόνο για τη μεταφορά του αίματος του ομφαλίου λώρου στο μωρό, προκειμένου αυτό να λάβει επαρκή όγκο αίματος, οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που περιέχει το αίμα.

•        Να διασφαλίζουν στη μητέρα πλήρη πρόσβαση στο άρρωστο ή πρόωρο μωρό της, παρέχοντας, μεταξύ άλλων, φροντίδα "καγκουρό", και να στηρίζουν τη μητέρα, εφόσον επιθυμεί, να προσφέρει το δικό της γάλα (ή άλλο μητρικό γάλα) στο μωρό της, σε περίπτωση που ο θηλασμός δεν είναι εφικτός.

ΒΗΜΑ 6 Να αποφεύγουν δυνητικά επιβλαβείς διαδικασίες και πρακτικές που στερούνται επιστημονικής τεκμηρίωσης για καθιερωμένη ή συχνή χρήση στον φυσιολογικό τοκετό. Εφόσον εξετάζεται το ενδεχόμενο χρήσης τους σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, αυτή θα πρέπει να τεκμηριώνεται από τα εγκυρότερα διαθέσιμα στοιχεία, σύμφωνα με τα οποία το οφέλη αντισταθμίζουν πιθανόν την ενδεχόμενη βλάβη και θα πρέπει να συζητούνται διεξοδικά με τη μητέρα για να διασφαλίζεται η συναίνεσή της κατόπιν ενημέρωσης. Αυτά περιλαμβάνουν:

 καλλωπισμό (ξύρισμα εφηβαίου)

εισαγωγή ουροκαθετήρα

υποκλυσμό

ύπτιαθέσηή γυναικολογική θέσηόδια στους αναβολείς)

αποκόλληση μεμβρανών από τον τράχηλο

 

εξώθηση καθοδηγούμενη από τους υπεύθυνους επαγγελματίες περιγεννητικής φροντίδας

  • τεχνητή ρήξη θυλακίου

πίεση του πυθμένα της μήτρας (χειρισμός Kristeller)

φαρμακευτική πρόκληση και/ή επιτάχυνση του τοκετού

περινεοτομή

επαναλαμβανόμενες κολπικές εξετάσεις

εμβρυουλκία καισικυουλκία (χρήση βεντούζας)

απαγόρευση κατανάλωσης τροφής και νερού

δακτυλική επισκόπηση της μήτρας

επιβολή ημητέρανα παραμένει κλινήρης

καισαρική τομή: πρώτη ή επαναλαμβανόμενη

χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών (IV)

αναρρόφηση των εκκριμάτων τουνεογνού

συνεχή ηλεκτρονική παρακολούθηση του εμβρύου

άμεση απολίνωση του ομφάλιου λώρου (βλ. σημείωση 7)

(καρδιοτοκογραφία)

αποχωρισμό μητέρας και βρέφους

φαρμακευτικό έλεγχο του πόνου

   
         

ΒΗΜΑ 7 Να εφαρμόζουν μέτρα που προάγουν τη γενικότερη ευεξία και προλαμβάνουν επείγουσες καταστάσεις, ασθένειες και τον θάνατο του ζεύγους Μητέρας-Βρέφους:

•    Να παρέχουν εκπαίδευση και να προάγουν την πρόσβαση σε σωστή διατροφή, καθαρό νερό, καθώς και σε καθαρό και ασφαλές περιβάλλον.

•    Να παρέχουν εκπαίδευση και πρόσβαση σε μεθόδους πρόληψης ασθενειών, όπως είναι, μεταξύ άλλων, η πρόληψη και θεραπεία της ελονοσίας και του ιού HIV/AIDS και ο εμβολιασμός κατά του τετάνου.

•     Να παρέχουν εκπαίδευση για υπεύθυνη σεξουαλική συμπεριφορά, οικογενειακό προγραμματισμό, τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών, καθώς και πρόσβαση σε επιλογές οικογενειακού προγραμματισμού.

•    Να παρέχουν στήριξη και φροντίδα πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον τοκετό στη μητέρα και το νεογνό, η οποία να προάγει τη σωματική και συναισθηματική υγεία του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους στο πλαίσιο των οικογενειακών σχέσεων και του κοινωνικού περιβάλλοντος.

ΒΗΜΑ 8 Να παρέχουν δυνατότητα επείγουσας νοσηλείας από ειδικευμένο προσωπικό, όταν τεκμηριωμένα υπάρχει ανάγκη, σε περίπτωση επιπλοκών απειλητικών για τη ζωή. Να διασφαλίζουν ότι όλοι οι επαγγελματίες υγείας που αναλαμβάνουν τη φροντίδα μητέρας και νεογνού διαθέτουν κατάλληλη και συνεχή εκπαίδευση σε δεξιότητες έκτακτης ανάγκης με στόχο την κατάλληλη και έγκαιρη περίθαλψη των μητέρων και των βρεφών τους.

ΒΗΜΑ 9 Να παρέχουν συνεχή μαιευτική και νεογνική φροντίδα σε συνεργασία με όλους τους εμπλεκόμενους επαγγελματίες, ιδρύματα και φορείς υγείας. Σε αυτήν τη φροντίδα να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή παραδοσιακών εμπειρικών συνοδών τοκετού και άλλων ατόμων που παρίστανται σε τοκετούς εκτός νοσοκομείου. Ειδικότερα, άτομα εργαζόμενα σε ιδρύματα, υπηρεσίες και φορείς που παρέχουν υπηρεσίες μαιευτικού χαρακτήρα πρέπει:

•   Να συνεργάζονται πέρα από επιστημονικά, πολιτισμικά και θεσμικά όρια, προκειμένου να παρέχουν στο ζεύγος ΜητέραςΒρέφους την καλύτερη δυνατή φροντίδα, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες δεξιότητες του καθενός και σεβόμενοι τις απόψεις τους

•   Nα προάγουν τον αδιάλειπτο χαρακτήρα στην παροχή φροντίδας κατά τη διάρκεια του τοκετού για το ζεύγος ΜητέραςΒρέφους από μικρό αριθμό επαγγελματιών υγείας.

•   Να δίνουν τη δυνατότητα της έγκαιρης αξιολόγησης και της έγκαιρης παραπομπής περιστατικών σε κατάλληλα κέντρα και ειδικούς.

•   Να διασφαλίζουν ότι η μητέρα είναι ενήμερη για τις διαθέσιμες υπηρεσίες που ανταποκρίνονται στις δικές της ανάγκες και σε αυτές του μωρού της και έχει πρόσβαση σε αυτές.

ΒΗΜΑ 10 Να καταβάλλουν προσπάθεια για την επίτευξη των 10 βημάτων για επιτυχή θηλασμό που περιγράφονται στην πρωτοβουλία για νοσοκομεία "φιλικά προς τα βρέφη" της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και της UNICEF

1. Ύπαρξη γραπτής πολιτικής για τον θηλασμό και τακτική ενημέρωση του προσωπικού υγείας.

2. Εκπαίδευση όλου του προσωπικού υγείας στις απαραίτητες δεξιότητες για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.

3. Πληροφόρηση όλων των εγκύων για τα οφέλη και τον χειρισμό του θηλασμού.

4. Παροχή βοήθειας προς τις μητέρες για να ξεκινήσουν τον θηλασμό την πρώτη ώρα μετά τη γέννηση. Να τοποθετούν τα μωρά σε επαφή δέρμα με δέρμα με τις μητέρες τους αμέσως μετά τον τοκετό τουλάχιστον για μία ώρα και να ενθαρρύνουν τις μητέρες να αναγνωρίζουν πότε τα μωρά τους είναι έτοιμα να θηλάσουν, προσφέροντας βοήθεια, αν χρειάζεται.

5. Επίδειξη στις μητέρες για το πώς να θηλάζουν και πώς να διατηρηθεί η διατροφή των βρεφών με μητρικό γάλα ακόμα και αν θα έπρεπε να αποχωρισθούν τη μητέρα τους.

6. Να μη δίνεται στα νεογέννητα καμία άλλη τροφή ή υγρό παρά μόνο μητρικό γάλα, εκτός κι αν επιβάλλεται να γίνει διαφορετικά για ιατρικούς λόγους.

7. Διευκόλυνση της πρακτικής της συγκατοίκησης, δηλαδή να επιτρέπεται να παραμένει η μητέρα μαζί με το μωρό της 24 ώρες την ημέρα.

8. Ενθάρρυνση του θηλασμού όταν το μωρό το αποζητά.

9. Όχι πιπίλες ή άλλα αντικείμενα για το στόμα όταν το μωρό θηλάζει.

10. Ενδυνάμωση και δημιουργία ομάδων υποστήριξης του θηλασμού στις οποίες θα απευθύνονται οι μητέρες όταν φεύγουν από το νοσοκομείο ή την κλινική.

Η διεθνής οργάνωση "ΜητέραΒρέφος-Γέννηση" IMBCO, σε συνεργασία με άλλους οργανισμούς, ετοιμάζει συνοδευτικό έγγραφο στο οποίο θα αναφέρονται λεπτομερώς τα αναλυτικά επιστημονικά δεδομένα στα οποία βασίζονται τα 10 βήματα της πρωτοβουλίας IMBCI. και το οποίο θα επικαιροποιεί μαζί με το παρόν με την πάροδο του χρόνου, εφόσον χρειάζεται, προκειμένου να περιέχει τα πορίσματα των εγκυρότερων διαθέσιμων ερευνών.

 

Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

"ΜΗΤΕΡΑΒΡΕΦΟΣ-ΓΕΝΝΗΣΗ" ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΑΡΤΗ

Τις τελευταίες δεκαετίες, η πρόοδος που έχει συντελεστεί στον τομέα της μητρικής και της νεογνικής υγείας είναι σημαντική. Εξακολουθούν, ωστόσο, να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα τόσο στις ανεπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Πάνω από μισό εκατομμύριο γυναίκες πεθαίνουν κάθε χρόνο λόγω προβλημάτων στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό, κυρίως σε αναπτυσσόμενες περιοχές, ενώ πολύ περισσότερες είναι οι γυναίκες που πάσχουν από επιπλοκές στην εγκυμοσύνη και τον τοκετό. Στις κύριες αιτίες της μητρικής θνησιμότητας συγκαταλέγονται η αιμορραγία, η σηψαιμία, η εκλαμψία, η δυστοκία, οι μη ασφαλείς διακοπές κύησης και οι λοιμώξεις, όπως ο ιός του HIV/AIDS και η ελονοσία. Η βρεφική θνησιμότητα παγκοσμίως παραμένει σχεδόν 1 στα 10. Στις κύριες αιτίες νεογνικής και βρεφικής θνησιμότητας συγκαταλέγονται η προωρότητα, το χαμηλό βάρος γέννησης, η περιγεννητική ασφυξία και οι τραυματισμοί κατά τον τοκετό, οι λοιμώξεις, οι συγγενείς ανωμαλίες, το σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου, η αναπνευστική δυσχέρεια και οι γαστρεντερικές νόσοι. Παρ’ όλα αυτά, οι μητρικοί και βρεφικοί   θάνατοι στην πλειονότητά τους μπορούν να προληφθούν χάρη σε έναν συνδυασμό στρατηγικών που περιλαμβάνουν την παρουσία κατά τη διάρκεια του τοκετού ατόμων, τα οποία είναι εκπαιδευμένα να διευκολύνουν τη φυσιολογική διαδικασία του τοκετού, της γέννησης και του θηλασμού και τη δυνατότητα πρόσβασης σε επείγουσα μαιευτική φροντίδα.

Η πραγματοποίηση ιατρικών παρεμβάσεων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού και της γέννησης μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια. Όταν, όμως, γίνεται αλόγιστη χρήση τους, οι ιατρικές παρεμβάσεις προκαλούν επιπλοκές που θα μπορούσαν να αποφευχθούν, καθώς και βλάβες ή ακόμη και τον θάνατο.

Η άσκοπη χρήση των ιατρικών παρεμβάσεων έχει ως αποτέλεσμα τη δραστική αύξηση των δαπανών υγείας, με συνέπεια να εξαντλούνται οι πόροι χωρίς να βελτιώνεται αντίστοιχα η έκβαση των τοκετών. Σε πολλές χώρες, για παράδειγμα, τα ποσοστά καισαρικής υπερβαίνουν κατά πολύ το συνιστώμενο ανώτατο όριο του 15%. Η μη δυνατότητα πραγματοποίησης καισαρικής τομής, όταν αυτή είναι απαραίτητη, οδηγεί στην απώλεια ζωών, η κατάχρησή της όμως μπορεί να προξενήσει σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες βλάβες σε μητέρες και βρέφη.9 Επιπροσθέτως, εκεί όπου οι ιατρικές παρεμβάσεις αποτελούν πλέον τον κανόνα, οι επαγγελματίες υγείας δεν είναι συνήθως εκπαιδευμένοι και/ή δεν είναι σε θέση να διατηρούν και να εφαρμόζουν τις δεξιότητες και τις γνώσεις που απαιτούνται για να υποστηρίξουν τη φυσιολογική διαδικασία του τοκετού.

Η εφαρμογή βέλτιστων πρακτικών σίτισης—ο έγκαιρος και αποκλειστικός θηλασμός με την κατάλληλη εισαγωγή συμπληρωματικής στερεάς τροφής— θα μπορούσε να αποτρέψει περίπου 2 εκατομμύρια θανάτους βρεφών ετησίως. Ο θηλασμός προσφέρει άριστα θρεπτικά συστατικά, προστασία, ανάπτυξη και υγεία του ανοσοποιητικού συστήματος των παιδιών, καθώς και πολλά οφέλη για την υγεία των μητέρων.10 Η βελτίωση του θηλασμού και μόνο θα αρκούσε για τη σωτηρία 3.500 και πλέον παιδιών την ημέρα, περισσότερο από κάθε άλλη προληπτική παρέμβαση της ιατρικής. Οι ιατρικές παρεμβάσεις που διαταράσσουν τη φυσιολογική διαδικασία του τοκετού, της γέννησης και της περιόδου που ακολουθεί αμέσως μετά για τη μητέρα και το νεογνό μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την έναρξη, τον αποκλειστικό χαρακτήρα και τη διάρκεια του θηλασμού με άμεσες επιπτώσεις στην επιβίωση και την υγεία.

Η πρωτοβουλία IMBCI λαμβάνει υπόψη τις σημαντικές ανισότητες που παρατηρούνται σε όλον τον κόσμο όσον αφορά τους πόρους και την πρόσβαση στην περίθαλψη. Μία από τις προκλήσεις του 21ου αιώνα είναι η βελτίωση της πρόσβασης σε ειδικευμένους επαγγελματίες περιγεννητικής φροντίδας και η επείγουσα νοσηλεία στις περιοχές όπου αυτά απουσιάζουν, με ταυτόχρονο περιορισμό της κατάχρησης άσκοπων ιατρικών παρεμβάσεων και την προαγωγή της κατανόησης των διαδικασιών του φυσικού τοκετού και του θηλασμού, βελτιώνοντας την ποιότητα της παρεχόμενης περίθαλψης σε όλες τις χώρες.

Στις διεθνείς πρωτοβουλίες που στοχεύουν στην καταπολέμηση των προβλημάτων υγείας μητέρων και παιδιών σε παγκόσμιο επίπεδο περιλαμβάνονται η «Πρωτοβουλία για την Ασφαλή Μητρότητα» (Safe Motherhood Initiative), για την «Ασφαλή Εγκυμοσύνη» (Making Pregnancy Safer), η «Διεθνής Πρωτοβουλία για τη Μητρική Θνησιμότητα και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» (International Initiative for Maternal Mortality and Human Rights) και η «Παγκόσμια Στρατηγική Σίτισης Βρεφών και Μικρών Παιδιών» (Global Strategy for Infant and Young Child Feeding). Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται επίσης η πρωτοβουλία για νοσοκομεία "φιλικά προς τα βρέφη" και ο "διεθνής κώδικας εμπορίας υποκατάστατων μητρικού γάλακτος", τα οποία αναγνώρισε εκ νέου η διακήρυξη του Innocenti για την προστασία, προαγωγή και υποστήριξη του μητρικού θηλασμού το 2005 και ενέκρινε η Παγκόσμια Διάσκεψη Υγείας το 2006.

Στις προσπάθειες αυτές έρχεται να προστεθεί η Διεθνής Πρωτοβουλία "ΜητέραΒρέφος-Γέννηση" (IMBCI) η οποία δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην ποιότητα της εμπειρίας του τοκετού που βιώνει η μητέρα και στις επιπτώσεις της στη βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη υγεία της μητέρας, του βρέφους και της οικογένειας.

Η πρωτοβουλία IMBCI επικεντρώνεται στα επιστημονικά δεδομένα τα οποία καταδεικνύουν τα οφέλη της φροντίδας που εστιάζεται στις ανάγκες του ζεύγους ΜητέραςΒρέφους και βασίζεται στη φυσιολογική διαδικασία της εγκυμοσύνης, του τοκετού και του θηλασμού, στους κινδύνους που προκαλούνται από τις ακατάλληλες ιατρικές παρεμβάσεις, καθώς και στο πόσο σημαντικό είναι να λαμβάνονται υπόψη οι εξατομικευμένες ανάγκες των γυναικών.

Η πρωτοβουλία IMBCI λειτουργεί συμπληρωματικά προς τις προσπάθειες που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη για την επιβίωση μητέρας και βρέφους και τη στήριξη του θηλασμού (στις οποίες συμπεριλαμβάνονται οι πρόσφατες προσθήκες των "φιλικών προς τη μητέρα" νοσοκομείων της πρωτοβουλίας για "φιλικά προς τα βρέφη" νοσοκομεία.), υπογραμμίζοντας την ανάγκη για παροχή συνεχούς φροντίδας με ανθρώπινο πρόσωπο η οποία είναι αποδεδειγμένα απαραίτητη για τη βέλτιστη έκβαση των τοκετών. Η πρωτοβουλία IMBCI γεννήθηκε από το έργο της «Διεθνούς Επιτροπής της Συμμαχίας για τη Βελτίωση των Μαιευτικών Υπηρεσιών» (CIMS) και συνεχίζει σε παγκόσμιο επίπεδο το έργο που ξεκίνησε το 1996 από την πρωτοβουλία CIMS για μια γέννα φιλική προς τη μητέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πρωτοβουλία CIMS επικεντρώνεται στη διευκόλυνση του φυσικού τοκετού με την αποφυγή άσκοπων παρεμβάσεων και την υποστήριξη του θηλασμού.

Η πρωτοβουλία IMBCI συμβάλλει επίσης στην επίτευξη τουλάχιστον πέντε από τους οκτώ αναπτυξιακούς στόχους του ΟΗΕ για τη χιλιετία έως το 2015:

Στόχος 1: Εξάλειψη των ακραίων συνθηκών φτώχειας και της πείνας. Η πρωτοβουλία IMBCI προωθεί την καλύτερη δυνατή διατροφή για τη μητέρα και σίτιση για τα βρέφη.

Στόχος 3: Προώθηση της ισότητας των φύλων και ενδυνάμωση του ρόλου των γυναικών. Η πρωτοβουλία IMBCI ζητεί η ενδυνάμωση των γυναικών να επιτευχθεί μέσω της εκπαίδευσης και της περίθαλψης με σεβασμό και φροντίδα κατά την εγκυμοσύνη, τον τοκετό και τη μεταγεννητική περίοδο.

Στόχος 4: Μείωση της παιδικής θνησιμότητας και Στόχος 5: Βελτίωση της μητρικής υγείας και μείωση της μητρικής θνησιμότητας κατά ¾.

Η πρωτοβουλία IMBCI ζητεί την παρουσία ειδικευμένου προσωπικού στον τοκετό, αποτελεσματική επείγουσα φροντίδα και την πραγματοποίηση ιατρικών παρεμβάσεων μόνο σε περιπτώσεις όπου τα πιθανά οφέλη υπερτερούν των πιθανών βλαβών, ώστε να μειωθεί η παιδική και μητρική νοσηρότητα και θνησιμότητα, ενώ δίδει έμφαση στην ευεξία και τη λήψη προληπτικών μέτρων, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον τοκετό, προκειμένου να αυξηθούν τα ποσοστά μητρικής και παιδικής επιβίωσης και να βελτιωθεί η υγεία μητέρων και παιδιών.

Στόχος 6: Καταπολέμηση του HIV/AIDS, της ελονοσίας και άλλων νοσημάτων. Η πρωτοβουλία IMBCI ζητεί τη λήψη μέτρων εκπαίδευσης και πρόληψης, καθώς και την εφαρμογή τεκμηριωμένων πρακτικών τοκετού και σίτισης οι οποίες μειώνουν τον κίνδυνο μετάδοσης του ιού HIV από τη μητέρα στο μωρό.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

1. Αποσπάσματα του παρόντος κεφαλαίου προέρχονται από την πρωτοβουλία CIMS για μια γέννα φιλική προς τη μητέρα (www.motherfriendly.org) και από τα παρακάτω άρθρα: The Rights of Childbearing Women (www.childbirthconnection.org/article.asp?ck=10084&ClickedLink=0&area=27), Harms of Caesarean Versus Vaginal Birth (www.childbirthconnection.org/article.asp?ck=10271), What Every Pregnant Woman Needs to Know About Caesarean Section (www.childbirthconnection.org/article.asp?ck=10164) και “Caesarean Delivery (www.childbirthconnection.org/article.asp?ck=10164) Rates and Pregnancy Outcomes” (J. Villar et al., The Lancet2006:367 (9525):1819-1829, www.thelancet.com/journals/lancet/article/PIIS0140673606687047/fulltext)  

2. Τα βήματα 2-9 περιλαμβάνονται πλήρως ή εν μέρει σε ορισμένα ή σε όλα από τα παρακάτω: την πρωτοβουλία CIMS για μια γέννα φιλική προς τη μητέρα (www.motherfriendly.org), το αναθεωρημένο εργαλείο αυτοαξιολόγησης και παρακολούθησης για την πρωτοβουλία για νοσοκομεία "φιλικά προς τα βρέφη" (www.unicef.org/nutrition/index_24850.html), το έγγραφο της Π.Ο.Υ. για τη διαχείριση των επιπλοκών της εγκυμοσύνης και του τοκετού (www. who.int/reproductive-health/impac/index.html), τις επιστημονικά τεκμηριωμένες κατευθυντήριες οδηγίες του Βασιλικού Κολλεγίου Μαιών (RCM) για φροντίδα στον τοκετό από μαία (www.rcm.org.uk/professional/docs/guidelines_formatted_070105v2.doc) και την πρωτοβουλία Better Births Initiative (www.liv.ac.uk/evidence/BBI/home.htm).

3. Οι εν λόγω δεξιότητες αποτελούν συνήθως αντικείμενο της ειδικότητας των μαιών. Οι βασικές δεξιότητες των μαιών περιγράφονται στο εγχειρίδιο του ICM σχετικά με τις απαραίτητες δεξιότητες για την άσκηση της βασικής μαιευτικής πρακτικής (www.internationalmidwives.org), καθώς και στην ανακοίνωση "Making Pregnancy Safer: The Critical Role of the Skilled Birth Attendant—A Joint Statement by WHO, ICM, and FIGO" (www.who.int/reproductive-health/ publications/2004/skilled_attendant.pdf).

4. Οι βοηθοί μητρότητας είναι συνοδοί τοκετού εκπαιδευμένες στην παροχή συνεχούς υποστήριξης κατά τη διάρκεια του τοκετού, ενώ η φροντίδα που παρέχουν έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την ικανοποίηση από την εμπειρία της γέννας και μειώνει την ανάγκη των γυναικών για χρήση αναλγητικών, νάρκωσης και παρεμβάσεων, όπως είναι η καισαρική, η εμβρυουλκία και η σικυουλκία (χρήση βεντούζας).

5. H χρήση διαγράμματος τοκετού συνιστάται από το WHO/UNFPA στο πλαίσιο της βασικής και ασφαλούς μαιευτικής πρακτικής σε όλους τους τοκετούς, ειδικά σε περιοχές με υψηλή μητρική θνησιμότητα. (Βλ. Integrated Management of Pregnancy and Childbirth: Pregnancy, childbirth, postpartum and newborn care: A guide for essential practice,” 2nd ed, 2006.) Υπάρχουν δύο τύποι διαγραμμάτων τοκετού. Ο ένας, που χρησιμοποιείται κυρίως στην Ευρώπη, παρακολουθεί τις σφύξεις της μητέρας, την αρτηριακή πίεση, τη διάρκεια, τη συχνότητα και την ισχύ των συσπάσεων, τη ρήξη του θυλακίου, τη διαστολή του τραχήλου της μήτρας, τη χορήγηση φαρμάκων και τους καρδιακούς παλμούς του μωρού.. Το διάγραμμα τοκετού, που χρησιμοποιείται στη Λατινική Αμερική και δημιουργήθηκε από τη CLAP, λαμβάνει επιπλέον υπόψη και τον αριθμό τόκων και τη στάση της μητέρας, με αποτέλεσμα να είναι πιο προσαρμοσμένο στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε γυναίκας. Η PAHO/CLAP συστήνει τη χρήση του δεύτερου τύπου διαγράμματος τοκετού. (www.colmed5.org.ar/Tramites/ HCGOpartograma.pdf, www.clap.ops-oms.org/web_2005/TECHNOLOGIAS/technologias%20perinatales.htm#partograma, http://medicina.udea.edu.co/nacer/PDF/BIA.pdf).

6. Στα μέσα υποστήριξης για τις όρθιες στάσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας του τοκετού και της γέννησης περιλαμβάνονται μπάλες τοκετού, καρέκλες τοκετού, χαλάκια δαπέδου, επιτοίχιες σκάλες και σχοινιά.

7. Αν και επί του παρόντος συνιστάται ένα σύνολο παρεμβάσεων γνωστό ως "ενεργός διαχείριση του τρίτου σταδίου του τοκετού" με την πεποίθηση ότι μπορεί να μειώσει τη συχνότητα απειλητικής για τη ζωή αιμορραγίας, η άμεση απολίνωση του ομφάλιου λώρου αφαιρέθηκε από τις παρεμβάσεις αυτές, δεδομένου ότι όλο και περισσότερες έρευνες αποδεικνύουν την ύπαρξη επιβλαβών επιπτώσεων στο μωρό.

8. Αποσπάσματα του παρόντος κεφαλαίου προέρχονται από την πρωτοβουλία CIMS για μια γέννα φιλική προς τη μητέρα (www.motherfriendly.org) και από τα παρακάτω άρθρα: Maternal Mortality in 2000: Estimates Developed by WHO, UNICEF, and UNFPA (http://childinfo.org/areas/maternalmortality/), τη διακήρυξη Innocenti (www.unicef.org/programme/breastfeeding/innocenti.htm), τη σειρά του περιοδικού Lancet σχετικά με την επιβίωση στην παιδική ηλικία (www.who.int/chld_adolescent_health/documents/lancet_child_survival/en/index.html) και τους αναπτυξιακούς στόχους του ΟΗΕ έως το 2015 (www.un.org/millenniumgoals).  

9. Στους κινδύνους που προκαλούνται από την καισαρική τομή περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων: λοιμώξεις, χρόνιος πόνος, δυσκολία στη δημιουργία δεσμού μητέρας και βρέφους και στον θηλασμό, μητρικός και νεογνικός τραυματισμός και θάνατος, αναπνευστικά προβλήματα του νεογνού, καθώς και προβλήματα σε μελλοντικές εγκυμοσύνες, όπως είναι, μεταξύ άλλων, τα εξής: υψηλότερος κίνδυνος ρήξης μήτρας, εξωμήτριος κύηση, πρόωρος τοκετός, στιφρός πλακούντας και αποκόλληση πλακούντα για τα οποία ενδέχεται να χρειαστεί υστερεκτομή ή να προκαλέσουν ακόμη και τον θάνατο της μητέρας.

10. Στα οφέλη του μητρικού θηλασμού για τα παιδιά περιλαμβάνονται, μεταξύ πολλών άλλων, η πρόληψη απειλητικών για τη ζωή ασθενειών, όπως είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές που προκαλούν διάρροια, καθώς και οξείες αναπνευστικές λοιμώξεις, όπως είναι η πνευμονία, αλλά και μειωμένη συχνότητα αλλεργιών, άσθματος, ωτίτιδας και εκζέματος κατά την παιδική ηλικία, και ρευματοειδούς αρθρίτιδας, παχυσαρκίας και διαβήτη αργότερα στη ζωή. Στα οφέλη για τις μητέρες περιλαμβάνονται ο μειωμένος κίνδυνος οστεοπόρωσης, διαβήτη και καρκίνου αναπαραγωγικών οργάνων.

Μετάφραση:

Γιολάντα Γεωργίου (μεταφράστρια-διερμηνέας ΜΑ, βοηθός μητρότητας)

Επιστημονική επιμέλεια: Ευαγγελία Φιλιππάκη (γενική οικογενειακή γιατρός GP, IBCLC),

Μαρία Ανδρεουλάκη (διεθνώς πιστοποιημένη βοηθός μητρότητας CD(DONA), εκπαιδεύτρια βοηθών μητρότητας, Ελληνίδα εκπρόσωπος IMBCI)    

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη Διεθνή Πρωτοβουλία "ΜητέραΒρέφος-Γέννηση"

επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.imbci.org.